بی‌کسی!
در سرزمین بی‌کسی، غم قصه‌ای افسانه نیست
با هر که باشد آشنا، غم بر کسی بیگانه نیست
دانی که شمع این نهان می‌سوزد از تنهایی‌اش؟
تاریکی شب محرمش ، همدم که آن پروانه نیست
این راز تنهایی ما با همدلی افشا نشد
جز آنکه در خود دیده‌ای، محرم به دین وخانه نیست
راهی ندارد کودک دل را بجز این همدلی
تا بلکه هر کس گویدش او جاهل و دیوانه نیست
وقتی خبر آمد که کارتن‌های مملو از اولین کتابم به منزل رسیده، فاصله‌ی چندکیلومتری پرفراز و نشیبی را…
به‌نام آنکه بی‌خایگان را نیز ز روزی خویش محروم نساخت و از خزانه‌ی حکمت و جیب مکنت، بیش…
رفتی و از ما بریدی و بگا دادی مراآنقَدَر از من کشیدی و بگا دادی مراگاو و گاف…
چشم‌هایت عریانند وقتی پلک روی پلک نمی‌گذاری...چشمانت لختِ لختند وقتی نه پرده‌ای روی‌اش می‌کشی و نه حفاظی سوی‌اش...چشمان…