خیاط!
در این تردید و تنهایی نه شیرینی، نه فرهادی
شبیه قصر بیساکن، نه ویرانی، نه آبادی
نه شاگردی، نه پیگردی، حبابی در لب ساحل
فقط با عشق ممکن شد رسیدن تا به استادی
نمیدوزد لباس عشق اگر خیاط، وسواس است
کمی از حد خود بگذر به اندازه، از ابعادی
تنت را آشیانی کن که مرغی در بغل گیرد
که آغشته شود لانه، به پرواز و به فریادی
www.Soroushane.ir
وقتی خبر آمد که کارتنهای مملو از اولین کتابم به منزل رسیده، فاصلهی چندکیلومتری پرفراز و نشیبی را…
بهنام آنکه بیخایگان را نیز ز روزی خویش محروم نساخت و از خزانهی حکمت و جیب مکنت، بیش…
رفتی و از ما بریدی و بگا دادی مراآنقَدَر از من کشیدی و بگا دادی مراگاو و گاف…
چشمهایت عریانند وقتی پلک روی پلک نمیگذاری...چشمانت لختِ لختند وقتی نه پردهای رویاش میکشی و نه حفاظی سویاش...چشمان…