جرقهای زده شد و شعلهای جان گرفت، هرچقدر میشود باید در این آتش فوت کرد تا از شعله نیفتد. باید دهن به دهن نفس برسانیم تا از نفس نیفتد. باید ندا برسانیم تا از صدا نیفتد، چون بجز همديگر نه کسی را داریم، نه راهی.
این جهان کوه است و فعل ما ندا/سوی ما آید نداها را صدا.
www.Soroushane.ir
یک ضربالمثل محلی داریم تقریباً با این مضمون:"روغن که زیاد شود، کون را هم با آن چرب میکنند!"یعنی…
تا مدتها نمیدانستم چرا شیرین(مادرم)، آدمهای آواره، مظلوم، درمانده و بیپناه را "اِرامنه" صدا میزد؟حتی وقتی یکی از…
اگر از بچههای تهرانی، این مطلب برای توست!×××رابطهی یهودیان و ایرانیان فقط به کوروش و بابل محدود نمیشود.قرنها…
کتابفروش پیر، خرواری کتاب کهنه و دستدو پهن کرده بود روی زمین، و خودش زیر ظلِ آفتاب، غرقِ…