جیحون!
از گنج قارون سکه‌ای گر کم شود چون می‌شود؟
اما اگر این جان من در غم شود، خون می‌شود
یک بوسه بر چشمان تو کم می‌کند از چشم تو؟
لیلای شیرینی چنان فرهاد، مجنون می‌شود
بر جان تو افسانه نیست این حس بی‌فرجام من
هرکس تو را بیند چنان مدهوش و افسون می‌شود
بر گوشه‌ی چشمان من از غم که اشکی زاده شد
با بی‌محلی‌های تو این اشک، جیحون می‌شود
وقتی خبر آمد که کارتن‌های مملو از اولین کتابم به منزل رسیده، فاصله‌ی چندکیلومتری پرفراز و نشیبی را…
به‌نام آنکه بی‌خایگان را نیز ز روزی خویش محروم نساخت و از خزانه‌ی حکمت و جیب مکنت، بیش…
رفتی و از ما بریدی و بگا دادی مراآنقَدَر از من کشیدی و بگا دادی مراگاو و گاف…
چشم‌هایت عریانند وقتی پلک روی پلک نمی‌گذاری...چشمانت لختِ لختند وقتی نه پرده‌ای روی‌اش می‌کشی و نه حفاظی سوی‌اش...چشمان…