ماهرخ!
با ماهرخی چون تو عالم همه در نور است
هر جُرم و گنهکاری، با عشق تو مستور است
از پرتو مهتابت، هر کور، شود بینا
آنکس که نیابد راه، از باطن و دل کور است
در باطن هر چیزی آن عشق تو پنهان شد
روزی که شود پیدا، آن روز که محشور است
من خیره به نور تو، من مست حضور تو
هرچند که دستانم از دست و دلت دور است
www.Soroushane.ir
وقتی خبر آمد که کارتنهای مملو از اولین کتابم به منزل رسیده، فاصلهی چندکیلومتری پرفراز و نشیبی را…
بهنام آنکه بیخایگان را نیز ز روزی خویش محروم نساخت و از خزانهی حکمت و جیب مکنت، بیش…
رفتی و از ما بریدی و بگا دادی مراآنقَدَر از من کشیدی و بگا دادی مراگاو و گاف…
چشمهایت عریانند وقتی پلک روی پلک نمیگذاری...چشمانت لختِ لختند وقتی نه پردهای رویاش میکشی و نه حفاظی سویاش...چشمان…