آکنده‌های پراکنده، نوشتارهایی است پراکنده از هر گوشه و کناری در هر چیزی که شاخک‌های‌ام را به لرزه‌ انداخته. واگویه‌هایی است عمومی از نگاه من، شاید آکنده از نکته‌ها باشد و شاید هم نه.

خرداد ۱۲, ۱۴۰۰

انتخابات ایرانی

تا وقتی مفهوم “رجل سیاسی” هست یعنی حضور زن بی‌معنی‌است. تا وقتی “رجل مذهبی مومن” یعنی فقط اعتقاد به مذهب […]
خرداد ۶, ۱۴۰۰

اولیه‌ها

انسان‌های اولیه!، فلسفه، زبان برنامه‌نویسی اسمبلی!هر سه شبیه به‌ همند!فکر می کردم انسان‌های اولیه ناقص‌الفکرند بنابراین همیشه به دید تحجری […]
اردیبهشت ۲۴, ۱۴۰۰

چرا هیچی بهش نگفتم!؟

“چرا هیچی بهش نگفتم!؟” این شاید جزو بیشترین پرسش‌هایی است که مدام از خود می‌پرسیم. چه در مذاکره‌ای حضور داشته […]
اردیبهشت ۱۸, ۱۴۰۰

بلندترین رمان جهان

می‌خواستم بلندترین رمان دنیا را بنویسم.. هم توانایی‌اش را داشتم و هم کِرم‌اش! مگر آنکه عمرم قد ندهد. اما چطور؟ […]
فروردین ۲۲, ۱۴۰۰

گور

قبرستان‌ها، شبیه کلان‌شهرهایی شده‌اند که هر دسته از گورهایش، بی‌شباهت به آپارتمان‌های متراکم و مسطح نیست فقط بجای اینکه سر […]
فروردین ۱۹, ۱۴۰۰

دست‌رنج انسان یا ماشین!؟

فناوری رنگ تولید را به‌گونه‌ای تغییر داد که گویی دیگر از دستان انسان کاری برنمی‌آید. اما چیزی که هنوز جالب […]