سکسچت، مملو از پوزیشن دورکاری است!
خبردار شدم دختران تینایجر، این روزها درآمد بالایی جذب میکنند از این بازار داغ پوزیشن دورکاری.
×××
ژان بودریار خدابیامرز، فیلسوف و جامعهشناس فرانسوی که بیشتر بخاطر نظریههایش دربارهی شبیهسازی، شبیهسازی واقعیت و مصرف فرهنگی مشهور بود حرف جالبی گفت: جامعهی مدرن، حول مصرف تصاویر و نمادها شکل گرفته، نه چیزهای واقعی.
سکسچت یا لذت مجازی نمونهای از مصرف لذت بصورت نمادین است؛ یعنی تجربهی بیشتر بر پایهی تصویر، زبان و تخیل است تا واقعیت جسمانی.
×××
او چهار مرحلهی شبیهسازی را اینچنین توصیف کرد:
اول: تصویر، بازتابندهی واقعیت است. دوم: تصویر، تحریفکنندهی واقعیت است. سوم: تصویر ادعای واقعی بودن دارد ولی واقعی نیست و چهارم: تصویر، بدون رابطه با واقعیت است و تنها خود واقعیت را میسازد؛ این مرحلهی چهارم را "هایپررئالیته یا فراواقعی" نامید؛ یعنی، جایی که مرز بین واقعیت و تصویر محو شده.
×××
در مثال سکسچت، فرد میتواند تصویری از خود بسازد که لزوماً شبیه واقعیت نیست، اما تجربهی طرف مقابل را واقعی میکند. این همان شبیهسازی مرحلهی چهارم -هایپررئالیته- است؛ هایپررئالیته حالتیست که در آن تصویر یا شبیهسازی جای واقعیت را میگیرد.
بعبارتی واقعیت اصلی یا اهمیت ندارد یا از دست رفته. در سکسچت، فرد با بدن دیگری در تماس واقعی ندارد، اما تجربهی لذت و هیجان به اندازه یا حتی بیشتر از رابطهی واقعاً واقعی به نظر میرسد.
یک لذت مجازی.
×××
در سکسچت هر پوزیشنی که عقل جن هم بدان قد ندهد ممکن است؛ درحالیکه در عالم واقعیت اینچنین نیست یا بسختی ممکن است.
این پوزیشنهای دورکاری، مرا یاد استخدام دورکاری میاندازد.
این تشبیه بامزه، نشان میدهد که در دنیای مجازی یا دیجیتال، مرزها بشدت گسترش یافتهاند آنچنانکه وقتی ذهن میتواند هر پوزیشنی را تصور کند پس کارمند هم میتواند از هر جای دنیا کار کند! 🙂
×××
هر چیز مجازیی در عین تمام محدودیتها، آزادتر از هر چیز واقعیست. درست شبیه تخیل، که مرزی ندارد!
www.Soroushane.ir
