آکنده!
آسمان از چشم دلدارم شده خوار و حقیر
پاکی یارم که برتر آید از خاک کویر
چرخش و دور فلک از چرخش اندام اوست
شهرهی حوران زیبای بهشت از نام اوست
یک نفر گوید به من چون از جهان دل کندهای؟
گویمش ای بیخرد آندم ز عشق آکندهای
با چنین یاری که دنیای منست، گیتی چکار؟
www.Soroushane.ir
