آکنده!
آسمان از چشم دلدارم شده خوار و حقیر
پاکی یارم که برتر آید از خاک کویر
چرخش و دور فلک از چرخش اندام اوست
شهرهی حوران زیبای بهشت از نام اوست
یک نفر گوید به من چون از جهان دل کندهای؟
گویمش ای بیخرد آندم ز عشق آکندهای
با چنین یاری که دنیای منست، گیتی چکار؟
www.Soroushane.ir
وقتی خبر آمد که کارتنهای مملو از اولین کتابم به منزل رسیده، فاصلهی چندکیلومتری پرفراز و نشیبی را…
بهنام آنکه بیخایگان را نیز ز روزی خویش محروم نساخت و از خزانهی حکمت و جیب مکنت، بیش…
رفتی و از ما بریدی و بگا دادی مراآنقَدَر از من کشیدی و بگا دادی مراگاو و گاف…
چشمهایت عریانند وقتی پلک روی پلک نمیگذاری...چشمانت لختِ لختند وقتی نه پردهای رویاش میکشی و نه حفاظی سویاش...چشمان…