آکنده‌های پراکنده، نوشتارهایی است پراکنده از هر گوشه و کناری در هر چیزی که شاخک‌های‌ام را به لرزه‌ انداخته. واگویه‌هایی است عمومی از نگاه من، شاید آکنده از نکته‌ها باشد و شاید هم نه.

فروردین ۲۴, ۱۴۰۱

آستانه!

آستانه یا threshold، آن هم از نوع آستانه‌ی تحمل، چیزی است که هم در فناوری اطلاعات و هم در زندگی […]
فروردین ۲۲, ۱۴۰۱

ظاهر مشابه: message massage!

به شکل رایج و البته نادرستی، دو کلمه‌ی انگلیسی فوق در ایران به یک شیوه تلفظ می‌شوند به نحویی که […]
فروردین ۲۱, ۱۴۰۱

کله‌قند!

خانوادگی کلافه شده بودیم، یارو بچه‌اش به دنیا می‌آمد کادو می‌بردیم.پسرش سربازی می‌رفت همین‌طور.از سربازی بازمی‌گشت به همین شکل.دانشگاه می‌رفت […]
فروردین ۲۱, ۱۴۰۱

آدم پرنده!

خدا را شکر آدم‌ها پرواز نمی‌کنند وگرنه هر روز باید درگیر پوشاندن پنجره‌ها با پرده می‌شدیم تا از دید زدن […]
فروردین ۱۹, ۱۴۰۱

اولین شعر!

هنوز به‌درستی مشخص نیست اولین شاعر ایرانی چه کسی بود و اولین بیت شعری که سروده شده چه بود؟ گمانه‌زنی‌هایی […]
فروردین ۱۶, ۱۴۰۱

کتاب دولتی، تلویزیون دولتی!

گاهی فیلم نسبت به کتاب به ما سرعت یادگیری بیشتری می‌دهد. ×××تقدم و یا تأخر مطالعه‌ی نوع رسانه مدنظرم نیست، […]