هادی احمدی (سروش):

زمستان و برف سپیدْ نمودِ غمگینی از پیر شدن پیرزنی تنها بود!

او به داخل باغی رفت پُر‌ از برف!

با دست، به‌آرامی، ‌برف‌ها را کنار زد: هنوز چمن‌های سبز را می‌توانست زیر آن‌همه برف سپید ببیند.



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

error: لینک های همرسانی مطلب در سمت چپ صفحه هست دوست داشتی به اشتراک بگذار!