اندر محاسن فقدان اینترنت هرچه بگویم کم است:
"درگیر شبکههای اجتماعی نمیشی.
درگیر کامنتهای کژفهمی و شقفهمی کسی نمیشی.
بجای سرچ، کمی بیشتر به فسفرهای مغزت فشار میاری.
وقتت اونقدری آزاد هست که میشه بری خونواده رو ببینی و یا بیشتر برای خودت تایم بذاری.
از اطراف هم هیچ خبری نداری. بیخبری هم یعنی خوشخبری.
کار هم نمیکنی توقعی هم نداری.
پول هم نداری و چیزی خرج نمیکنی و یا نگران گرون شدن چیزی نیستی."
×××
بله! قطعی اینترنت کلی مزایا دارد در عصری که بدون اینترنت، نمیشود زیست.
"قطعی اینترنت عین قطع شدن آبه. آب که نباشه کونتو نمیشوری. تازه میشی عین خارجیا که با دستمال، کونشونو پاک میکنن. 🙂 خیلیم باکلاسه!
نیازی نیست کونتو اینقد بشوری که صدای بشقاب بده!
بعدش که ریدی زیر خودت باید با سیخونک، فضولاتت رو به خورد گلوی کاسه توالت بدی.
دست آخر با یه دستمال دیگه باید دور لب کاسه توالتو بکشی تا تمیز شه. عین دور لبت بعد از خوردن چیزی!
آب که نباشه، مصرف شویندهها هم پایین میاد.
سعی میکنی از شبنمهای روی چمن خودتو سیراب کنی و این آشتی دوبارهی انسان است با طبیعت!"
×××
عصر حجر همین است که در جهان پرشتاب اینترنتی، بیاینترنت باشی!
عصر حجر را نه ترامپ که خود جمهوری سپاهی بر مردم تحمیل کرد.
عصر حجر، لزوماً غارنشینی نیست. گاهی وسط کلانشهر، وسط برج، وسط مدرنیتهی جهانی، همهچیز هست جز اتصال.
×××
بالاخره ما نیز قطرهچکانی وصل شدیم.... بهزور پول زور!
اینجا همیشه سرِ گردنه است. در برابر راهزنانِ مسلحِ سرِ گردنه، یا باید بمیری، یا شُل کنی.
یا جانت را باید بدهی یا مالت را.
وقتی آدم حس میکند در برابر یک وضعیت ناعادلانه قرار گرفته، هر انتخابی تلخ میشود:
نخری، از کار و زندگی و ارتباط جا میمانی؛ بخری، حس میکنی داری به همان سازوکار تن میدهی.
×××
واقعیت این است که خیلی از مردم اینترنت را نه برای تفریح، بلکه برای کار، تماس، درمان، آموزش و زنده ماندن لازم دارند. برای همین خریدن اینترنت الزاماً بهمعنای رضایت نیست؛ گاهی فقط "ادامه دادن زندگی" است.
اما در کنارش، آدم میتواند:
فراموش نکند این عادیسازی شدن نیست،
دربارهاش بنویسد،
حافظهی جمعی را زنده نگه دارد،
و نگذارد محدودیت چه بدان تن دهد چه ندهد، تبدیل به "وضعیت طبیعی" شود!
×××
دارم با دستمال، دور لبم را تمیز میکنم!
www.Soroushane.ir
