کردن و دادن!

برایتان مبهم نیست که چرا "زن میده" ولی "مرد می‌کنه؟"
اگر بحثِ فعلِ دادن و مفعول بودن زن است پس چرا می‌گویند فلانی "شوهر کرد"؟ 🙂
اگر بحثِ فعلِ کردن و فاعل بودن مرد مطرح است پس چرا می‌گویند فلانی "زن گرفت"؟ یا چرا نمی‌گویند فلانی زن کرد؟
×××
می‌دانم "زن گرفتن" فاعل بودن جنسی را نشان نمی‌دهد و "شوهر کردن" مفعول بودن جنسی را؛ و اینها فقط ساختارهای قراردادی و اجتماعی‌اند. اما از طنز اول متن که بیشتر یک تفسیر استعاری است و نه زبان‌شناسی اگر گریزی بزنیم، بواقع در دنیایی سیر می‌کنیم که زن، سوار است و مردانی که تمام شهوتشان در چشمانشان است موس‌موس می‌کنند دنبال یک لاپا و برایش حاضرند هر هزینه‌ای بدهند. هزینه‌ی مالی، آبرو، آینده و....
×××
زنانی که هم شوهر می‌کنند و هم شوگرددی می‌کنند و هم دوست‌پسر، علیرغم کننده بودن، هنوز خود را در حالت فروشنده(دهنده) عرضه می‌کنند؛ بعبارتی خریدار/مشتری با توهم این‌که کننده‌است همیشه دنبال دهنده‌ها می‌رود و چون در این فضا برعکس تمام فضاها هرگز حق با مشتری نیست، بنابراین دهندگان خیلی وقت‌ها چیزی را می‌فروشند و پولش را دوبرابر می‌ستانند؛ یا پول می‌گیرند و چیزی نمی‌دهند و یا تا حال و احوالشان روبه‌راه نباشد و تا خودشان نخواهند و لذت نبرند کمر خم نمی‌کنند. فرقی نمی‌کند ازدواج کرده باشی یا نه.
منظور از پول، پول سکس نیست بلکه هر عایدی ناشی از رابطه‌ و ازدواج است.
×××
در کل آن کننده‌ی متوهم، فقط کننده‌ی ظاهری است همچنان که همه‌چیز را از روی ظاهر قضاوت می‌کند؛ و زنان، کننده‌ی واقعی‌اند حتی اگر جا افتاده باشد که دهنده‌اند... 🙂
از هر حیث که بنگری مردان، کرده می‌شوند؛ ولو این‌که همه‌جا جار بزنند فلانی را کرده‌ام...
×××
نقل است مردی، جوان خوشگلی را روی کولش می‌کشید. جوان خوبروی داد می‌زد: آی مردم من این مرد را کرده‌ام. مرد می‌خندید و می‌گفت: عاقلان دانند...
حکایت سوار شدن الکی مردان بر زنان هم همین است... الکی سوارند و عاقلان دانند.
قدرت فاعل بودن زن در تاریخ تمدن همیشه دستکم گرفته شده، اما زنان امروزی خوب می‌دانند و بخوبی هم نشان می‌دهند...
×××
کل مطلب یک تحلیل تخمی و آبکی است. جدی نگیرید...
www.Soroushane.ir