صفر تا سی سالگی

صفر تا سی سالگی

مدت زمان مطالعه: 20 دقیقه

اکنون سال آخر دبیرستانم به پایان رسیده و من در ادبیات پیشتازم نمرات املا و ادبیاتم بسیار خوب است و من در تاریخ ادبیات تمامی نویسندگان و شاعران را با آثار آن‌ها می‌شناسم این علاقه در من تشدید شد و ماحصل آن انجام تحقیقات رایگان برای همکلاسی‌هایم بود. برای اولین بار با  دوست خوبم آقای غلامرضا حبیبی  در دوران دبیرستان، در یک حماقت جالب و جسورانه به عراق رفتیم و در شهر سلیمانیه یک هفته آن‌ها در هتل یا (فندق) مولوی در خیابان(شه قام) گوران اقامت کردیم بااینکه این فکر از طرف رضا دوستم بود اما باکمال نادانی پذیرفتم ما اصلاح تابه‌حال یک همچنین سفری نداشتیم او تُرک بود و من کُرد گروس؛ اما این در تبادل و تعامل ما با کُردهای عراق ارتباطی برقرار نمی‌کرد. تجربه‌ی بسیار خوب و به‌یادماندنی بود من خوب یاد دارم که بسیار بچه‌سال بودم و هنوز بالغ نشده بودم!  از اینکه در این برهه تجربه‌های جالبی نصیبم می‌شود تا بیشتر بیاموزم بسیار خوشحال بودم. در آنجا تمام رفتارهای مردم را نظاره‌گر بودم برخوردها، شادی‌ها، نگاه‌های آن‌ها به ما که غریبه بودنمان را از شلوارهای جین و موهای بلند به‌راحتی تشخیص می‌دادند بسیار جالب و  پُر از تازگی بود. از  کشته شدن پیشمرگها در حملات و ترورهایی که به جلال طالبانی سرکرده‌ی آن‌ها شده و انسجام مردم در یک راهپیمایی خودجوش برای حمایت از رهبرشان و وداع با کشته‌شدگان روزی را رقم زد که مرا بسیار مشتاق نظاره کردن این حادثه می‌نمود.

عبدالله اوجالان  عنوان کتابی از یک نویســــنده ی  تُرک بود که به بیان اوضاع کُردها در ترکیه و زندگی و اندیشه های اوجالان رهبر حزب پی.کی.کی پرداخته بود من آن کتاب را  پیش از این دوبار خوانده بودم این نویسنده در آخر به اوجالان میپیوندد و شیفته ی گفتار و اندیشــه های او می‌شود دولت وقت ترکیه بارها او را ممنوع القلم میکند و چند باری هم حبس. از اینکه یک نویسنده ی تُرک، با یک کُرد به ظـــاهر شورشی، همنوا می‌شود، برایم جذابیت خاصی داشت. عبدالله اوجالان را در آن زمان دستگیر کرده بودند و نویسنده تمام مطالب کتابش را از گفته ها و مناظره هایی که در زندان با اوجالان داشت نوشته بود. حزب پی.کی.کی اولین شاخه ی نظامی از کُردهای شورشی بود که به رهبری اوجالان در مقابله باارتش ترکیه ایستاد تا به آزادیهای مدنی یک شهروند درجه یک و یا دو برسند. تمام استانهای جنوبی ترکیه، کُردهای میلیونی را در سکونت خود دارند که همیشه از حداقل امکانات رفاهی و شهروندی محرومند. حتی از ابراز  عقاید و بیان و صحبت کردن با زبان محلی! پس از تُرکها، یونانی و آشوریها این کُرد ها هستند که هیچ جایگاهی در روابط سیاسی و حقوق شهروندی ندارند. اوجالان هم بسیار میکوشید تا بصورت فرهنگی و دیپلماسی بر این مشکل فائق آید اما کشتارهای ارتش ترکیه از مردم بیگناه کُرد باعث شد تا آن‌ها در جهت تشکیل یک شاخه ی نظامی در کوههای بلند شمال عراق مصمم کند. در آخر کتاب دانستم که سبب دستگیری و محبوس شدن اوجالان در عدم همکاری دو رهبر کُرد عراق یعنیمسعود بارزانی و جلال طالبانی بود که نه تنها بر حمایت از کُردهای آن طرف مرزهای عراق  اقدامی نکردند بلکه بر دستگیری و بیانیه ی اعدام اوجالان ، دولت ترکیه را یاری رساندند و اکنون در این راهپیمایی دانشجویان و مردم شهر سلیمانیه، من دقیقاٌ خود را وسط تاریخ سیاسی کردها می یافتم؛ و با دقت تمام حرکات و سخنرانی های طالبانی را به  زحمت و تک و توک آن‌ها را متوجه میشدم گوش میدادم. و همچنین به فریادهای تظاهرکنندگان.

حکومت نظامی در شهر حکمفرما شد و چندین بار هم به ما گیر دادند که میبایست سریع به هتل بر می گشتیم. کسی چه میدانست که دلیل عدم انسجام  حدود سی و شش میلیون کُرد سراسر دنیا برای تشکیل یک حکومت مستقل شاید همین است که  شمال عراق دو شهر بزرگ سلیمانیه و اربیل هر کدام در دست دو حکومت کُرد با دو اندیشه ی متفاوت یعنی حکومت حریمی کردستان (به رهبری جلال طالبانی) و حکومت دمکرات کردستان (به رهبری مسعود بارزانی) داشت که بسیار مضحک بود و این تنها نشانگر عدم هم اندیشی کُردها با هم و عدم ناسازگاری آن‌ها میتوان قلمداد کرد. با این حال هراسی حکمفرما بود از سوقصدهایی که به جلال طالبانی در آن روزها شده بود. جالب بود سالها بعد با حمله آمریکا به عراق و سرنگویی دولت مرکزی صدام حسین همین جلال طالبانی بر سکوی قدرت و ریس جمهوری عراق نشست. و این بازی سیاسی مرا بیشتر در تعمق و تفکر دوران و روزگار کُردها می‌برد. از سر کنجکاوی آخرین خبر از وضعیت اوجالان تا سال ۱۳۸۸ در سایتهای اینترنتی دنبال کردم که  اینگونه نقل شده بود که: به نقل از خبرگزاری جهان ترکیه، “فلاک الدین کاکایی “، وزیر فرهنگ منطقه کردستان عراق ادعا کرد که عبدالله اوجالان، رهبر پ‌ک‌ک بزودی از زندان ایمرالی در ترکیه آزاد خواهد شد. بنا بر این گزارش، کاکایی با اشاره به اینکه طرح سازش با کردها که از سوی دولت ترکیه آغاز شده را با هیجان زیادی از نزدیک دنبال می کند در ادامه ادعا کرد: دولت ترکیه عبدالله اوجالان را در چارچوب این طرح از زندان ایمرالی آزاد خواهد کرد.: که همکنون این مطلب را بازنویسی می کنم چنین نشد!

جدای از این سفر، سفرهایی به تمام نقاط ایران داشته ام: سنندج، کرمانشاه، کاشان، اصفهان، شیراز، مشهد، یزد، زاهدان، بندرعباس،گرگان، آمل، رشت، تبریز،قم، یاسوج، شهرکرد، اهواز، ایلام، قزوین، زنجان، اورمیه، کرمان، و..،  که مقاصدی بود که من لحظه به لحظه  در مناسبت های کاری و سیاحتی آن‌ها را تجربه  و لمس کردم.

عضویت در سایت
اطلاع رسانی
guest

10 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
Amirho3in
Amirho3in
2 سال قبل

در طول خواندن ’داستانِ من’
لحظه ای سستی و ملامت برایم پیش نیامد.
همانا هرچه میخواندم جذاب تر و من مشتاق تر میشدم .
باشد که در ادامه راه همچنان عاشق و سرزنده بمانی.
آمین

محمد حسن محقق معین

سلام هادی جان

نگاهی اجمالی به تا سی‌سالگی نامه‌ات انداختم. جالب بود.حالا که چهل سالت شده و باشی و بنویسی.بنظرم زندگی را زندگی کردی تا حالا و این موفقیتِ بزرگی است. سروشانه‌ات را نم نم و کم کم خواهم خواند.

زنده باشی و نازنین

قربان
قربان
1 سال قبل

سلام، خوب می‌نویسی ولی هنوز هم با ساده‌نویسی فاصله داری. کامیاب باشی و شادان.

میترا
میترا
10 ماه قبل

بسیارزیبا ودلنشین مینویسین آقای سروش

اصغر حبیب پور
اصغر حبیب پور
1 ماه قبل

سلام هادی جان
بیوگرافی شما را خوندم داداش کپی همدیگه ایم فقط با یک تفاوت اساسی
شما انجامش میدی مرد عملی من نه
موفق باشی🙏🙏

error: لینک های همرسانی مطلب پایین هر صفحه هست لطفا به اشتراک بگذارید
10
0
نظرت مهمه حتماً بنویس!x